Archief | november, 2008

Raad eens hoeveel ik van je hou

15 Nov

Raad eens hoeveel ik van je hou?
‘Grote Haas, kom eens hier met je oren. Ik moet je iets héél belangrijks vertellen. Raad eens hoeveel ik van je hou?’
‘Oei, dat is moeilijk, ‘ zegt Grote Haas. ‘Dat kan ik niet raden.
Hoeveel dan wel?’
‘Zóveel!’ Hazeltje rekt zijn armen uit zo ver hij maar kan.
Grote Haas strekt ook zijn armen: ‘En zóveel hou ik van jou!’
Dat is een heleboel, denkt Hazeltje.
‘Ik hou van jou … tot zó hoog boven mijn hoofd!’
‘Ik hou van jou … tot zóóó hoog boven mijn hoofd!’ Gossie,
wat hoog, denkt Hazeltje. Had ik maar zulke lange armen.
Maar dit kan Grote Haas vast niet nadoen. Eén twee hup, op mijn handen. ‘Joehoe, kijk eens hoe hoog ik kom!’
‘Ik hou van jou helemaal tot boven in mijn tenen!’
‘En ik hou ook van jou helemaal tot boven in je tenen!’
Grote Haas zwaait Hazeltje hoog boven zijn hoofd.
‘Ha!’ lacht Hazeltje. ‘Ik hou van jou zo hoog als ik kan springen!’
Hop! Hop! en … HOP!
‘En ik hou van jou zo hoog als ik kan springen. Let maar eens op!’
Grote Haas neemt zo’n grote sprong dat zijn oren de takken raken. Tjonge, denkt Hazeltje. Als ik toch eens zo kon springen.
Ik hou van jou … ik hou van jou … zo ver als het pad daar beneden! Helemaal tot aan de rivier!’ ‘Ik hou van jou tot óver de rivier. Nee, wacht eens, nog véél, véél verder. Helemaal tot achter de heuvels.’
‘Ik hou van jou helemaal tot aan de maan, ‘zegt Hazeltje en hij doet zijn ogen dicht. ‘Dàt is ver, ‘zegt Grote Haas. ‘Dat is heel, heel erg ver.’
Grote Haas legt Hazeltje voorzichtig in zijn bedje van varens.
Hij geeft hem een nachtzoen. En terwijl Grote Haas dicht naast Hazeltje gaat liggen fluistert hij: ‘Ik hou van jou helemaal tot aan de maan en terug.’

Advertenties

Toon Tellegen – Missen

15 Nov

Missen?! v Toon Tellegen

Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn.
‘Gezellig,’ zei de eekhoorn.
‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier.
‘Maar je hebt toch wel zin in wat stoop?’
‘Nou ja … een klein beetje dan.’
Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was.
‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij.
‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan.
‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier.
‘Missen?’
‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’
‘Nee,’ zei de eekhoorn.
‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’
‘Wat voel je dan?’
‘Ja, daar gaat het nou om.’
‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig.
‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’
‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn .
‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’
De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen.
‘ Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht.
‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’
En heel plotseling stapte gij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken.
De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen.
‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen.
‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’
‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn.
‘Wacht nou toch even,’klonk de stem van de mier nog uit de verte.
De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de lier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer.
’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten. Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden.
‘Het klopt,’ zei de eekhoorn. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’
‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn..
‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken

binnenspeeltuin

2 Nov

We zijn dus eindelijk naar de binnenspeeltuin geraakt. We kozen voor Cirsus Bruul in Geel. Tiebe en Megan hebben zich erg goed geamuseerd. Mama was ook doodmoe want natuurlijk moest ik op zowat elke attractie mee Ik schat een 30 keer schuifaf 🙂

Met marraintje

Moe maar voldaan terug naar huis