Lindes mijlpaaltjes

5 Dec

Linde is ondertussen 17 maanden oud. Naar mijn idee praat ze nog erg weinig. Dada was haar eerste woordje. Papa kent ze goed en al langere tijd. Mama soms… wel als ze weent en dus iets nodig heeft… clever meisje.

Tut zegt ze ook al langer. Kei schattig. Dan maakt ze eerst zo’n tuitmondje. 

Koek…een heel belangrijk woord. Dat zegt ze tegen alles wat eetbaar is en alles wat ze denkt dat eetbaar is. Ze zou de hele dag door eten. Al weet ze goed wat lekker is en wat niet.

Da…uuuu. Dank u. Dat zegt ze als ze iets geeft.

Stappen kan ze sinds half oktober, 15 maanden dus. Sinds kort drinkt ze zelf haar fles als ze daar zin in heeft.  Van een rietje kan ze al lang drinken.

 

mijn mama verloor de strijd

2 Dec

Het is ondertussen bijna een jaar geleden. Maar daarom doet het nog niet minder pijn.

Ons mama is op 21/12/2012 van ons heengegaan. De dag dat volgens de Mayakalender de wereld zou vergaan, verging de onze inderdaad.

Om een lang verhaal kort te maken: ze wou graag naar huis komen en ons Linde moest en zou gedoopt worden. Daar zorgden we voor. Linde werd op 15/12 gedoopt. We wisten dat het daarna bergaf zou gaan. Zo gaat dat met mensen die ergens naartoe leven. Ons mama was enorm sterk die dag. Ze heeft zelfs nog wat gestapt, iets wat ze al langer niet meer kon. Ze was stikop maar heeft genoten. Dat kan je aflezen van de foto’s.
We hebben de laatste dagen dag en nacht aan haar zijde gezeten. Ze is stilletjes van ons heengegaan. Helaas waren haar laatste woorden “ik kan niet meer, ik kan niet meer”..

Linde

19 Jul

Ergens in april vorig jaar ging ik naar de dokter omdat Tiebe een hoest had.  Dat was een goede gelegenheid om de dokter te zeggen dat ik last had van de zijkant van mijn maag als ik me bukte. Er zat iets in de weg. Ik was bang voor een tumor.

“Maar dat is precies een voet” zei de dokter.  Een voet??

Ik kon zo van Tiebes gezicht aflezen dacht hij dacht “heeft ons mama een voet ingeslikt?”  (en inderdaad, nadien in de auto zei hij “ik dacht al dat jij een voet had opgegeten”)

Aangezien ik wist dat ik geen voet had opgegeten, kon dat maar 1 ding betekenen…  zwanger…en niet zomaar enkele weken want dan zie je nog geen voet, laat staan voelen…

Dan maar even een hartslag gezocht en ja, daar was het bekende geluid… Dat was effe schrikken aangezien ik de pil nam en mijn regels nog altijd kreeg. De dokter dacht toch aan een 5 maanden ver.

Kristof was nog onderweg naar huis van het werk.  Die was gelukkig door het dolle heen. Ons mama ook trouwens. Dat was vrijdagavond en maandag mochten we voor een echo. Een bang weekend.  Ik had immers medicijnen genomen.  Mijn antidepressiva, pijnstillers, spierzalf gemeerd, antibiotica…en mijn pil  natuurlijk. Maar ik rookte niet en dronk bijna geen alcohol dus dat was al goed. Ik hield me dan ook vast aan het idee dat de kans groot was dat de baby niet zou geboren kunnen worden.  Aan de hand van de grootte van de baby was de bevalling half tot eind augustus.  Inderdaad 5 maanden ver. En vooral: de baby zag er perfect uit.  Het was een meisje!

Ik had nog nooit beweging gevoeld.  Maar nadien heeft ze de schade wel ingehaald.  ’s avonds salto’s maken enzo.  Ik zal er nog een filpje van posten.

Ik ben gaan werken tot aan het verlof van het werk. Vanaf 15 juli 3 weken verlof, aansluitend bevallingsrust en dat kwam allemaal in orde.

Donderdag 19 juli gingen we naar de jaarmarkt. Ik stond op en ging naar toilet. Op papier een beetje bloed.  Toch maar de gunaecoloog gebeld.  Best eens langskomen want met 8 maanden zwangerschap geen risico nemen. Ik zeg tegen Tiebe “ik ga effe naar de dokter. doe je kleren al maar aan want als ik terug ben gaan we naar de markt…”

9u30 zijn we vertrokken.  Aan de machine. Ik had al ontsluiting dus ik zou best daarblijven. Naar huis gebeld om pyjama enzo te brengen.  Ineens toch weeën. De bevalling zou voor vandaag zijn. de anesthesist belde om te vragen of er bevallingen waren. Straks ja. Dan ging hij eerst naar de garage met de auto. “geen probleem, dit zou pas binnen enkele uren zijn”. Rond 11u30 nog sms naar zus gedaan om te zeggen dat de bevalling voor vandaag zou zijn. Water gebroken.  Pijn. Veel pijn. Mijn been schokte helemaal en deed gigantisch veel pijn (dankzij mijn hernia in de rug).  Ineens volledige ontsluiting. Hop mijn bed gepakt en naar de verloskamer. Achteraf besefte ik pas dat ik zelfs mijn rok nog aan had om te bevallen! Zus belde om te vragen dat het klopte dat ik vandaag moest bevallen. ” Ze is al bevallen” zei Kristof.  Ongeloof overal.  Zo snel kan het gaan.

47cm en 2kg940

Couveuse omdat ze moest afkicken van mijn pillen. Ze weende soms heel erg hard.  Maar dat was niet daarvan. Ze had honger! Ze was voldragen maar kreeg pap voor prematuurtje van 8 maanden.

Geboortekaartjes? die moesten we nog knutselen. Ah ja, mijn verlof was net begonnen. Ik heb ze wel pas gemaakt toen ik enkele dagen thuis was. De wereld moest dat nog niet weten. Ik was zelf nog niet goed beseffend dat de baby er al was. Veel simpeler dan ons plan was, en met de hulp van papa.

Doopsuiker die was wel klaar.

Foto’s volgen nog.

 

3…2…1…Start

19 Jul

Ik ga deze blog nieuw leven inblazen.  Intussen is er veel veranderd.

“Een mama en een zoontje samen door het leven” dat zal ik moeten veranderen. Waarom?  Wel, we hebben een zusje erbij! Vandaag wordt ze trouwens al 1 jaar.

Korte samenvatting van hoe ons gezinnetje er nu dus uitziet.  Ik woon samen met mijn vriend Kristof bij mijn papa.  Ja, bij mijn papa want mijn mama is op 21 december 2012 gestorven.  Mijn zoontje Tiebe is net 7 jaar geworden en Linde is dus sinds vandaag 1 jaar.

Ik prees me vanmorgen al gelukkig dat het vorig jaar geen 29° was zoals vandaag.

De eerste blogposts gaan dus updates zijn.

Stop

23 Okt

Hier stopt het dus.

oud Iers gebed…

11 Okt

Neem de tijd om te werken,

dat is de prijs voor succes.

Neem de tijd om te denken,

dat is de bron van de macht.

Neem de tijd om te spelen,

dat is het geheim van de eeuwige jeugd.

Neem de tijd om te lezen,

dat is de grondslag van wijsheid.

Neem de tijd om aardig te zijn,

dat is de weg naar geluk.

Neem de tijd om te dromen,

dat is de manier om hoog te mikken.

Neem de tijd om te beminnen,

en bemind te worden,

dat is het voorrecht van de goden.

Neem de tijd om eens om u heen te kijken,

de dag is te kort om zelfzuchtig te zijn.

Neem de tijd om te lachen,

dat is de muziek van de ziel.

ik beken…

6 Okt

ik ben de laatste tijd nogal gek van nagellakjes.

Gisteren kocht ik deze (de foto is niet van mij). Het mag al eens wat opvallender zijn vind ik.

Deze is van Catrice, van de limited edition “Bohemion”, waarvan ik trouwens nog een andere ga halen:

liefde en geur

4 Okt

Onlangs was het weer Boekenfestijn in Hasselt.

De buit was beperkt aangezien het er veel te warm en te druk was. Vooral de warmte was een spelbreker.

Maar goed, ik ben dus dadelijk in een roman begonnen die ik pas nog in de Standaard had zien liggen, en nu voor amper 4,95 euro kon kopen.

  Ishq & Mushq

Sarna en Karam Singh zijn een jong stel uit India, dat kort na hun trouwen naar de Afrikaanse oostkust is geëmigreerd. Wanneer Karam na diverse ‘zakenreizen’ naar Engeland voorstelt om samen met de kinderen naar Londen te verhuizen, stemt Sarna aarzelend in. Karam vindt de historische sfeer van Londen geweldig, maar Sarna is ervan overtuigd dat hij vooral wil verhuizen zodat hij zijn minnaressen makkelijker kan opzoeken.
Zonder dat iemand het weet wordt Sarna echter verscheurd door een beslissing die ze als jonge vrouw moest maken. Teruggetrokken in haar keuken probeert ze haar verleden te vergeten door iedereen een andere waarheid voor te schotelen.
Tegen de epische achtergrond van onder meer de onafhankelijkheidsstrijd van India in 1947, de troonsbestijging van Elizabeth II in 1952 en de begrafenis van Churchill in 1965, toont Priya Basil ons met liefde, humor en een snelle pen universele waarheden waarin elke lezer zich zal herkennen.

 

zomer in de herfst

29 Sep

Wie kan de seizoenen nog volgen? In de zomer had ik nog plannen om naar zee, Ardennen en de Efteling te gaan. Het weer liet het echter niet toe.

Maar toen kwam dus de herfst die ineens de zon bij had. Wat doet een mens dan? Zijn kind de schade laten in halen op de speeltuin.

In de namiddag naar de speeltuin in Betekom. Mama halen op het werk, eten, winkel en… terug naar de speeltuin  -Bekaf deze keer- tot ze ons er buiten gooiden. Nu ja, buiten waren we eigenlijk al, maar wilden we er niet overnachten op een glijbaan, dan moesten we wel vertrekken.

Om 19u20. Allee seg, op zo een schone herfstdag sluit ge de speeltuin toch niet zo vroeg zeker. Tiebe was er niet blij mee…

 

Oogjes vervolg

23 Sep

Woensdag gingen we op controle bij de oogarts. Zijn oog was erop vooruit gegaan! Een extra regel zelfs. Daarom gaan we nog eens 2 weken afplakken om te zien of er nog verbetering in zit.

Dus effe langs de apotheker voor extra plakkers (lees 50 plakkers voor 25 euro). Dat bleek nogal een opgave! 5 apothekers gedaan. Ofwel waren de plakkers te klein ofwel waren ze met veel roze en glitters…