dat is de prijs voor succes.

Neem de tijd om te denken,

dat is de bron van de macht.

Neem de tijd om te spelen,

dat is het geheim van de eeuwige jeugd.

Neem de tijd om te lezen,

dat is de grondslag van wijsheid.

Neem de tijd om aardig te zijn,

dat is de weg naar geluk.

Neem de tijd om te dromen,

dat is de manier om hoog te mikken.

Neem de tijd om te beminnen,

en bemind te worden,

dat is het voorrecht van de goden.

Neem de tijd om eens om u heen te kijken,

de dag is te kort om zelfzuchtig te zijn.

Neem de tijd om te lachen,

dat is de muziek van de ziel.

Gisteren kocht ik deze (de foto is niet van mij). Het mag al eens wat opvallender zijn vind ik.

Deze is van Catrice, van de limited edition “Bohemion”, waarvan ik trouwens nog een andere ga halen:

De buit was beperkt aangezien het er veel te warm en te druk was. Vooral de warmte was een spelbreker.

Maar goed, ik ben dus dadelijk in een roman begonnen die ik pas nog in de Standaard had zien liggen, en nu voor amper 4,95 euro kon kopen.

  Ishq & Mushq

Sarna en Karam Singh zijn een jong stel uit India, dat kort na hun trouwen naar de Afrikaanse oostkust is geëmigreerd. Wanneer Karam na diverse ‘zakenreizen’ naar Engeland voorstelt om samen met de kinderen naar Londen te verhuizen, stemt Sarna aarzelend in. Karam vindt de historische sfeer van Londen geweldig, maar Sarna is ervan overtuigd dat hij vooral wil verhuizen zodat hij zijn minnaressen makkelijker kan opzoeken.
Zonder dat iemand het weet wordt Sarna echter verscheurd door een beslissing die ze als jonge vrouw moest maken. Teruggetrokken in haar keuken probeert ze haar verleden te vergeten door iedereen een andere waarheid voor te schotelen.
Tegen de epische achtergrond van onder meer de onafhankelijkheidsstrijd van India in 1947, de troonsbestijging van Elizabeth II in 1952 en de begrafenis van Churchill in 1965, toont Priya Basil ons met liefde, humor en een snelle pen universele waarheden waarin elke lezer zich zal herkennen.

Maar toen kwam dus de herfst die ineens de zon bij had. Wat doet een mens dan? Zijn kind de schade laten in halen op de speeltuin.

In de namiddag naar de speeltuin in Betekom. Mama halen op het werk, eten, winkel en… terug naar de speeltuin  -Bekaf deze keer- tot ze ons er buiten gooiden. Nu ja, buiten waren we eigenlijk al, maar wilden we er niet overnachten op een glijbaan, dan moesten we wel vertrekken.

Om 19u20. Allee seg, op zo een schone herfstdag sluit ge de speeltuin toch niet zo vroeg zeker. Tiebe was er niet blij mee…

Dus effe langs de apotheker voor extra plakkers (lees 50 plakkers voor 25 euro). Dat bleek nogal een opgave! 5 apothekers gedaan. Ofwel waren de plakkers te klein ofwel waren ze met veel roze en glitters…

Ik heb me wel voorgenomen om ook weer positief leven in de blog te blazen.  Hopelijk meer van dat dan negatief natuurlijk.

Mama heeft Kanker. Voor de 4^e (!!!) keer. Longkanker.

Het kan 2 kanten op. Eerste optie: Ofwel is het een gezwel.  Dan is de vraag of er uitzaaiingen zijn. Hopelijk niet, want dat zou echt slecht nieuws zijn.

De tweede optie is dat het een uitzaaiing in de long is. Dan kan het zijn van de vorige kanker of van een nieuw gezwel ergens anders, wat dan ook weer goed nieuws zou zijn.

Dus, hoe dan ook, wat dan ook, het is slecht of slecht.

Chemo wordt het sowieso.

Vandaag werd er een bronchoscopie gedaan om een stukje te onderzoeken. Echt geen prettig onderzoek!

Wachten is nu de boodschap. Voorlopig neemt ze wel Echinacea in om haar weerstand wat op te krikken, samen met wat vitamines.

Ach, zo zijn er zoveel posts die enkel ik leuk vind

Zoals: Boudewijnpark (waar Tiebe met de boot mocht varen!), Halve Maan in Diest, binnenspeeltuin wegens slecht weer, Pairi Daiza en de kinderboerderij.

Op de planning stond ook nog een dag of 2 naar zee maar dat ging niet door wegens toch niet zo’n goed weer.

Ondertussen moeten we ook zijn rechteroog afplakken zodat het linker harder moet werken.

Gelukkig maakt hij er over het algemeen weinig problemen over. Buiten het klagen dat hij sommige dingen niet ziet. Wat begrijpelijk is.